Szczerze mówiąc, oczekiwaniu na Battlefield 2142 towarzyszyła mi wielka niepewność. Poprzednia część serii, choć bez wątpienia wyjątkowa, nękana była licznymi błędami. Wbrew logice błędów z patcha na patch przybywało. Dodatkowo nie bardzo potrafiłem wyobrazić sobie przeniesienia tej mocno złączonej z rzeczywistością serii w przyszłość. Już, kiedy po raz pierwszy usłyszałem o umiejscowieniu nowej produkcji Digital w erze latających „potworów” i kroczących mechów ogarnęły mnie poważne obawy dotyczące klimatu gry. Obawy na szczęście nie do końca uzasadnione, gdyż po kilku dniach spędzonych na wirtualnym polu bitwy, ze spokojem mogę stwierdzić, że Battlefield 2142 jest grą niezłą.

Przyczyna wybuchu wojny w nowym BFie jest w zasadzie prosta. Oto mamy do czynienia ze zlodowaceniem, które bezwzględnie pochłania kolejne rejony globu. Niemal wszystkie kontynenty występują w barwach zimy, co może i ma swój urok, niemniej pokrywa lodowa, skutecznie uniemożliwia ludzkości dostęp do wszelkich zasobów naturalnych, a tym samym zmusza do przeniesienia się w jeszcze jako tako dostępne rejony – np. do Afryki.

Oczywiste jest, że w sytuacji, gdy pół planety zwala się w jedno miejsce, chcąc się tam na siłę osiedlić, dojdzie do czegoś, co zwane jest potocznie konfliktem. I tak mamy starcie dwu sił politycznych – znanej nam Unii Europejskiej w „lekko” zmodyfikowanym składzie państw oraz Koalicji Pan-Azjatyckiej pod przewodnictwem Rosji. Obydwa ugrupowania stają do walki wyposażone w najnowsze (no, powiedzmy…) wymysły techniczne zbrojnych inżynierów.

Można by przypuszczać (choćby oglądając raz na jakiś czas Discovery), że w 2142 roku człowiek w charakterze narzędzia walki będzie już przeżytkiem. Mamy w końcu postępującą w niesamowitym tempie robotykę i należałoby spodziewać się, że za 136 lat wszelkie „zabawki” do zabijania będą raczej bezzałogowe. Twórcy Battlefield 2142 poszli jednak w innym kierunku a najnowsza odsłona gry udowadnia, że maszyny maszynami, ale człowiek jest jednak niezastąpiony. Podobnie jak w poprzednich częściach, tak i tu do wyboru jest kilka rodzajów naszego wirtualnego soldata. Możemy grać zwiadowcą szturmowcem, inżynierem lub jednostką wsparcia zalewającą wroga gradem pocisków z futurystycznego rkm’a. Jak widać klas jest ogólnie mniej niż w poprzedniej części Battlefielda. Czy to lepiej czy gorzej? Zależy… Może mamy teoretycznie mniejszy wybór, ale dzięki temu nie ma już sytuacji, gdy nie wiemy tak naprawdę, w kogo się w danym momencie wcielić. Wszystko stało się jasne i klarowne.

Niewielkim zmianom uległa również rola komendanta. Wciąż do dyspozycji ma skaner terenu, samolot zwiadowczy (UAV), skrzynie z zaopatrzeniem i artylerię. Stracił, co prawda możliwość zrzutu jeepów, jednak może zesłać na wroga potężny impuls elektromagnetyczny, który całkowicie unieruchamia na pewien czas pojazdy. Dzięki temu może przechylić szale zwycięstwa nawet w beznadziejnej wydawałoby się sytuacji. Niestety - z niewiadomych dla mnie powodów - modyfikacji poddano artylerię. Być może to sprzęt ochronny żołnierzy uległ w 2142 tak drastyczniej poprawie, ale sytuacja gdy biegamy beztrosko w centrum ostrzału, odnosząc tylko lekkie obrażenia wydaje się być - delikatnie mówiąc - dziwna. W trybie Titana komendant otrzymał jeszcze jedną „zabaweczkę”. Jednym kliknięciem jest on w stanie przemieścić tego kolosa w inne miejsce na mapie. Odpowiednie manewrowanie jest istotnym elementem w walce o zwycięstwo tak, więc to właśnie w tym trybie dowódca drużyny pokazuje, że nie jest tylko dodatkiem a jedną z kluczowych ról w zespole.

To, co jednak najwspanialsze i najmocniej przyciągające do gry, to system odblokowywania nowych przedmiotów. Owszem mieliśmy z tym już do czynienia w Battlefield 2, jednak poprzednio polegało to tylko na wyłapywaniu nowych broni. Teraz rzeczy pomocnych na placu boju mamy całe zatrzęsienie. Od nowych lunet czy specjalnych stabilizatorów przez mocniejsze granaty, wstrzykiwane stimy wpływające na szybkość czy wytrzymałość naszej postaci po mechanizmy pełnego kamuflażu, roboty wskazujące położenie wrogich jednostek czy tak jak wcześniej – alternatywne uzbrojenie. Wszystko to zdobywamy, dzięki punktom otrzymywanym w trakcie rozgrywki. Po każdym awansie możemy odblokować coś spośród długiej listy (w sumie 40 „unlocków”). Oczywiście nic nie stoi na przeszkodzie, by grając zwiadowcą, pozyskiwać wyposażenie dla szturmowca – pod tym względem panuje pełna dowolność. Pewne ulepszenia jak na przykład granaty są natomiast wspólne dla wszystkich klas.
Mogłoby się wydawać, że początkujący gracz, zaczynający dopiero z BFem nie będzie miał szans przy wyjadaczach posiadających już pełny sprzęt, ale i tu program zaskakuje przedziwnym zbalansowaniem, bo ani razu w trakcie mego obcowania z tytułem nie zakląłem z powodu nierównej walki. Alternatywne karabiny nawet, jeśli celniejsze to posiadają mniejszą ilość amunicji bądź zadają mniejsze obrażenia. Oczywiście, pomijając nowe przedmioty, z upływem rozgrywki mamy także możliwość otrzymywania różnych odznak, baretek czy medali. Niektóre dostajemy po prostu za odbębnienie pewnej ilości godzin w konkretnej roli (np. strzelca na Titanie czy w czołgu), inne wymagają od nas jakiegoś chwalebnego czynu, jak np. zdobycie 10 fragów z danej broni w czasie trwania rundy.